Den daf goes weblog

Het was natuurlijk te verwachten en zeker een kwestie van tijd voor den daf dit fenomeen zou ontdekken : webloggen. De laatste vorm van democratie waar je ongeremd je onnozelheden mag spuien voor een onbestaand publiek. Het is wat te vergelijken met dat park in Engeland waar je zo'n dorpsgekken op een zeepkist het einde van de wereld ziet verkondigen, alleen is er geen einde van de wereld want er was ook geen begin, althans volgens de Boeddhisten. Stel je voor dat dat zou opgaan voor CD's, den Eddy (Wally) zou nogal blij zijn, de buren wat minder, met een eindeloze repetitie van "Cherie, daaans met mijjjj de taaaangooo d'amoooréééé". Let op, dit plaatje veroorzaakt onverklaarbare aggressie bij Rotweilers. De mijne kan er van meespreken en de postbode ook. Deze heeft nu een nieuw brommertje aangeschaft met meer vermogen. Kwestie van wat afstand te scheppen tussen hem en Jaakske (mijn Rottweiler dus). Mocht trouwens niet baten want je mag in onze straat toch niet harder dan 30. Jaakske weet dit. De postbode nu ook.