Drie dagen op Stofpop

- tussen stoere bikers, blonde babes en bergen opstuivend zand


De tiende editie van de Graspop Metal Meeting in Dessel is een met vlag en wimpel geslaagd jubileum geworden. Liefhebbers van zwaarmetalen muziek hebben dit weekend massaal hun hart opgehaald in Dessel, samen met uw verslaggever. Met meer dan 80.000 kwamen ze de voorbije drie dagen naar de broeiend hete Kempen afzakken. Voor een rockfestival dat garant stond voor een (over)dosis harde muziek, zomerzon en een stijve nek.

Graspop? Zeg maar 'uitgedroogd gras'-pop. Of noem het liever Stofpop. De hoeveelheid zand die de festivalgangers aan de Boeretang in Dessel slikten kan u zich nauwelijks voorstellen. Dat komt ervan natuurlijk als vrijdag al temperaturen rond 35 graden werden gehaald. Terwijl de groepen drie dagen lang de decibels bovenhaalden deed de security hetzelfde met de brandslang, om het headbangende publiek ietwat verkoeling te brengen.
Zangeres Sharon den Adel van Within Temptation (later deze week ook op Werchter) heeft normaal altijd een prachtige rustieke baljurk aan, maar kwam vrijdagavond in een (ultra)kort rokje het podium op. Hmmmm, lekker..."Het is gewoon te heet", verontschuldigde ze zich. Die indruk kreen wij ook met haar doortocht. Sharon was gewoon té heet. Op de wei liep het inmiddels ietwat uit de hand... Veel drank en vooral de hitte zorgden ervoor dat menig vrouwmens niet meer dan een beha en een string aanhad, soms nog met een netkous erover of een pinband...enfin, how far can you get, een beetje téveel info, dames...Wel menig schoon blond vrouwvolk gezien, boomlang, rank en houdend van de juiste muziek...maar helaas meestal vergezeld van een bonkige biker...zucht, driemaal zucht...
Within Temptation zorgde vrijdag letterlijk voor vuurwerk, en ook de pubermetal van Papa Roach en de stoomlocomotief van Helmet wisten te bekoren. Maar de groep van de dag was zonder twijfel System of a Down. Armeense rockers uit het Amerikaanse Hollywood, die de rockmuziek van de toekomst maken. Wild, wervelend en toch uiterst melodisch. Het jonge volkje is er terecht dol op, en ook de ouwe hardrockers zagen we instemmend knikken.

Zaterdag bleef het in Dessel bewolkt en was het leven aangenamer. De optredende groepen keken nochtans erg nors. Als je Slayer heet kan je natuurlijk niet met de grote glimlach op het podium staan. Terug samen met meesterdrummer Dave Lombardo bracht de groep knap gespeelde klassiekers als 'War Ensemble' en 'Angel of Death'. Andere geslaagde reünie was die van Anthrax, die ex-zanger Joey Belladonna naar de Marquee-tent hadden meegebracht. De gemaskerde gekken van Slipknot sloten het hoofdpodium af. Ze waren 'slechts' met negen, de clown van het gezelschap (net vader geworden) was thuisgebleven. Vorig jaar speelden de Amerikanen net iets overweldigender, vonden wij.

Zondag was er opnieuw een staalblauwe hemel boven Stofpop. Festivaldag drie werd (Dream Theater uitgezonderd) vooral een 'dag van de oude helden'. Van de gitaarmasturbatie van Yngwie Malmsteen tot krasse knarren als Axel Rudi Pell en Ronnie James Dio (die naast solowerk ook teruggreep naar de hoogdagen van Rainbow en Black Sabbath). Ook afsluiter Iron Maiden was in de oude doos gaan rommelen. De ijzeren maagd bouwde haar set helemaal op rond haar vier vroegste -en, laat ons eerlijk zijn, beste- platen. Heerlijk om oude krakers als 'Phantom of the Opera', 'Revelations' en 'Die with your boots on' nog eens te horen... Een geslaagde kers op de jubileumtaart.

Graspop wist dit jaar oude klassiekers te versmelten met nieuwe helden, waardoor het festival zowel jong als oud kon bekoren. Een geslaagde formule.

Trouwens, Daf, vertel eens, hoe was Livingpop dit weekend?